Προμήνυμα συμφοράς

Μέσα στην Τροία και τα χρυσά παλάτια
είδα πανοπλία τρανή με ασπίδα
δυο θηλυκά μάτια γίνονταν κομμάτια
μην βλέποντας για΄ κείνον, ζωής ελπίδα

Σαν φίδια μοιάζουν, τα ξανθά μαλλιά σου
και απ΄ τα χείλη, στέρεψε η φωνή σου
Θα γίνει αυτό που Έκτορα φοβάμαι
ως λεία, σε ξένων κλίνες να κοιμάμαι

Τον Αστυάνακτα μας θα εξοντώσουν
Θα κυριευτούν τα κάστρα του Πριάμου
ως στάχτη θα μείνουν, ως κόκκος μιας άμμου
όλα τα γένη της Τροίας, θα ματώσουν

Από βασίλισσα εγώ, η Ανδρομάχη
σκλάβα θα σέρνομαι, Ελλήνων Αχαιών
Ανδρείοι Τρώες, θα πέσουνε στη μάχη
θα ακουστεί, παντού το κλάμα των θεών

Σαν το σκυλί, νεκρός θα περιφέρεσαι
ως τρόπαιο μιας άμαξας θα φέρεσαι
με οδηγό, τον ξακουστό Αχιλλέα
το σπλάχνο της Θέτιδας και του Πηλέα

Ανάθεμά σε πανάθλια Ελλάδα
που οδυρμό, θα κεράσεις την Εκάβη
και τ΄ άστρο μας άλλο πια δεν θ΄ ανάβει
το τέλος μας, θα ψάλλει και η Παλλάδα.