Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Τίποτε

Απλά μια σκιά θα είμαι...τίποτε περισσότερο...
μια σκιά στο πορτρέτο του Έρωτα...
Σκοτεινή και Θολή...

Και το κόκκινο χρώμα δίπλα μου...
σαν φωτιά σαρκάζει και γελά...
να θυμίζει ότι δεν μου δόθηκε ποτέ...

Μια ανταύγεια από πράσινο χρώμα...
στάθηκε φευγαλέα κοντά μου...
μα ξέβαψε στο φοβισμένο ανεξίτηλο φως...

Θέλω να φύγω..από το απέραντο, χιονισμένο...
κενό χαρτί της ζωής μου...
σκίζοντάς το, τελειώνουν όλα...